Woensdagavond om half zes was het zo ver. De kampioenswedstrijd van Gorecht E3.

We speelden tegen GRC en speelden uit. Dat was jammer en het uitspelen maakte het extra spannend. De jongens waren gespannen en begonnen de wedstrijd met veel zin om kampioen te worden. Maar dat liet GRC niet zomaar gebeuren. Na het eerste doelpunt van GRC (1-0) volgde nog een doelpunt van GRC (2-0). En dat viel tegen, dat hadden we niet verwacht. Gorecht E3 zou toch kampioen worden? Dus moesten we gaan scoren. En met nog een doelpunt van ons (2-1) gingen we met een achterstand de rust in.

Wat er in de kleedkamer is besproken weten we niet. Maar Edgar heeft ze blijkbaar duidelijk gemaakt dat we met een achterstand van 2-1 niet gingen winnen. De jongens kwamen blij en opgewekt het veld weer op. Dat beloofde wat. En de achterstand ging van 2-1 naar 2-2. Dat gaf hoop en gaf de jongens extra vleugels. Maar toen kwamen de blessures. Het spel werd feller en Gorecht E3, maar ook onze tegenstander, gingen wat vaker liggen. En soms met wat pijn. Maar sterk als onze Gorecht-jongens zijn, speelden we door. Soms hinkelend en soms met pijnlijke knieen, maar we gingen door.

En na 2-2 werd het 2-3. Dus kampioen, maar de wedstrijd was nog niet afgelopen. "doorgaan jongens", riep ons publiek en dat deden ze. En toen scoorden we nog een keer 2-4. Toen mocht het toch niet meer misgaan? Volhouden, was het credo van de leiders en de trainer (Rens).

En toen kwam eindelijk het eindsignaal. Blijdschap, hoezo blessures, feest, champagne en met de kleding aan onder de douche.

En daarna.... patat eten in onze kantine op de Koepel. Wat een Feest.

Namens de ouders: "jongens bedankt, het was een erg spannende wedstrijd. Gefeliciteerd. Jullie hebben hard gewerkt dit seizoen en zeker vandaag ervoor gestreden. Op naar de voorjaarscompetitie."

de vader van Joost

DSC02659 DSC02660

Pupil van de week

Mededelingen

Alle mededelingen

Webshop



webshop