De Ricardo-tapes

 

Ofwel het wedstrijdverslag van Gorecht 5 tegen Mussel 3 op zaterdag 29 maart 2014

 

Chicago maart 1926. Ricardo stond onder grote druk. Hij was de aanvoerder van het goksyndicaat in Chicago, maar had zich al een paar weken niet meer laten zien in de favoriete gokhal “Il Dome”. Zijn kameraden maakten zich zorgen, ze wisten niet wat er aan de hand was en Ricardo moest snel weer bij de groep. Hij was de beste gokker en zorgde voor geld in het laatje van het syndicaat. Ricardo wilde, nee durfde niet te praten tegenover zijn teamgenoten. Daarom verzonnen ze een list.

 

Een paar dagen later stapten vijf mannen in de auto. Op de achterbank Ricardo, Casparineri en Paolo. Achter het stuur zat Il Grande Duce, de zelfbenoemde Godfather van het syndicaat, maar eigenlijk niet meer dan een loopjongen om de vuile klusjes op te knappen. Net toen ze weg wilden rijden kwam Leka aan rennen, nou ja rennen? Leka was de dokter van het syndicaat en verzorgde schot- en steekwonden. Leka was ook handig met een bandrecorder en zou het achterbankgesprek opnemen. Het plan was -als Ricardo het niet in de groep wilde gooien- het gesprek op te nemen en het bandje af te laten spelen door Ecco (de bandparodist van het syndicaat).

 

Eenmaal op de rondweg begon Ricardo te vertellen. Over de enorme druk die hij niet meer aankon. Aanvoerder van het machtigste syndicaat, dat op het punt van instorten stond. Dat leek niet zo, maar Ricardo wist beter. Anderen waren bijna net zo machtig en zouden weldra de macht gaan overnemen. Ricardo maakte zich zorgen over de vele kameraden die gewond waren geraakt of zich niet meer lieten zien. Het syndicaat was behoorlijk uitgedund en steeds dezelfde jongens moesten het opknappen. Ricardo trok het niet meer. Paolo en Casparineri bleven maar op hem inpraten, maar niets hielp. Ricardo weigerde zich voorlopig op “Il Dome” te vertonen. Dus moest er een list verzonnen worden voor de volgende gokpartij tegen de Musolineri Trenta. De tactiek werd doorgenomen en alles leek te kloppen. Met een goed gevoel stapte iedereen uit de auto.

 

Leka zou op woensdagavond de tape met het gesprek doorgeven aan Ecco. Maar Leka liet zich niet meer zien. Ricardo werd ingeseind. Paniek, woede en angst maakte zich van hem meester. Hoe moest het in vredesnaam verder zonder de tapes. Elmarino wierp zich op tot speurder. Elk pakhuis in Chicago werd afgezocht naar de tape. Ze waren niet te vinden. En Ricardo? Hij bleef als verlamd thuis zitten en durfde niets meer. Hij wist wat er zaterdag zou gebeuren.

 

De Musolineri Trenta kwamen zaterdag intimiderend laat aanrijden voor het spel dat gespeeld zou worden: blikjes schieten. Er zou die middag met scherp geschoten worden en het beloofde een bijzonderde middag te worden. Ricardo had al zijn moed verzameld en was naar “Il Dome” gereden, misschien kon hij nog wel wat betekenen. Maar eigenlijk wist hij wel beter, zonder de tapes werd het niets. Na een kwartiertje inschieten was het Giacomo Juan die als eerste een blikje wist te raken. Een opluchting, zou het dan toch lukken? Ricardo durfde uit de bosjes tevoorschijn te komen , misschien zou het helpen. GJ zou na de eerste treffer nog een paar kansen krijgen, maar hij miste er twee. Fransisco was de volgende die twee keer een blikje wist te missen. Musolineri Trenta moest de trukendoos opentrekken om niet achterop te raken. Stiekem werd er een blikje met de hand weggepakt. De straf kon niet uitblijven: Paolo mocht vanaf 11 meter met een mitrailleur schieten op een manshoog blik. Ricardo zag hem aanleggen en voelde het aankomen, Poalo schoot naast!

 

Paolo droop af en ging in “Il Dome” een whisky halen. De jongens in verwarring achterlatend. Alexis miste met knikkende knietjes twee blikjes. De Musolineri kregen vleugels en schoten achter elkaar drie blikjes raak. 1-3 was de trieste balans van die middag, nog triester was dat de leidende positie van het syndicaat weg was. Het ergste was dat het geloof in de eigen oppermacht weg was, nee het ergste was dat Ricardo zich voornam om zich nooit meer op “Il Dome” zou vertonen, zo bezwoer hij.

 

Il Grande Duce bleef in vertwijfeling achter met heel veel vragen: zouden de tapes nog boven water komen of in verkeerde handen vallen, zou hij Ricardo om weten te praten en Paolo weer uit de depressie kunnen krijgen? In ieder geval had hij besloten volgende week het gevecht weer aan te gaan. Het syndicaat moest weer op de been geholpen worden, daarvoor werd een gewillig slachtoffer gezocht. 

 

Henk Heikema vd Kloet

 onbekend persoon

Pupil van de week

Mededelingen

Alle mededelingen

Webshop



webshop