Met een complete ploeg reisde MO13-1 vanmorgen af naar Appingedam.

Door: Bart Arentz
Door de vrieskou en de mist, naar een berijpte en drassige grasmat voor wat een eenvoudig potje tegen een ploeg uit de onderste regionen van de competitie had moeten worden.
Maar het liep anders, want DVC Appingedam had letterlijk en figuurlijk uit andere vaatjes getapt en stond met versterking van meiden uit jongensploegen aan de aftrap.

Direct werd al duidelijk dat het daarmee voor Gorecht geen walk in the park zou worden. Gevaarlijke uitbraken werden geneutraliseerd door keeper Fenne en inmiddels topverdediger Amy. Gorecht legde mooie aanvallen op de mat, maar schoten van onder meer Verena werden door een goede keeper van Appingedam gestopt (en houdt dat vast, want dat zou één van de thema’s van de wedstrijd worden). Gorecht had in dit stadium de overhand, maar regelmatig werd de verdediging zwaar getest, zo zwaar dat er even geen tijd was voor een GI-Jane-klassement. Maar de aandacht voor “goede ingrepen” heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. De hele ploeg verdedigde fel en bleef keurig overeind. Kort voor rust drukte Gorecht door en na een fraaie combinatie van Meike, Verena en Eva (assist), scoorde Verena de 0-1. Bij rust was het dus by far nog geen gelopen race, maar de drie punten waren nog zeker in het vizier.

Dik tien minuten in de tweede helft (misschien was het een kwartier) lag die droom echter aan diggelen. Appingedam zwermde als razenden over het veld en sloot voortdurend, maar dan ook echt voor de volle 100%, aan. Meerdere keren tijdens de wedstrijd stonden er 21 spelers op de helft van Gorecht, daar waar de verdediging van Gorecht de helft van de tegenstander niet eens heeft aangeraakt (daar willen onze verdedigers helemaal niet zijn). Heel duidelijk was dat de tactiek van de ploegen (of in elk geval de uitvoering ervan) flink van elkaar verschilde. Die tactiek van “aansluiten”, gepaard met flink druk zetten, leidde tot vier doelpunten. Want, hoewel er nog steeds veel ballen werden afgepakt, als deze ook maar enigszins slordig werden weggewerkt, kwam er altijd wel een speler van Appingedam tussen om de bal op te pikken. En zo zeilden van allerlei posities de ballen langs arme keeper Amy (die in dit kruisvuur haar tweede wedstrijd van haar leven mocht keepen) en leek de wedstrijd jammerlijk verloren. Toch richtte Gorecht zich nog één keer op. De tweede helft van de tweede helft was weer volledig voor de meiden uit Haren. Sol slalomde de 4-2 in het doel, maar Nina, Verena, Ilse, Sol opnieuw en Eva waren minder fortuinlijk (werd er een handsbal door de vingers gezien (?)). Tot acht keer toe werd een schot binnen de palen door de voortreffelijke keeper gestopt. Er waren geen supersaves voor nodig, maar met solide keeperswerk werd de aansluitingstreffer voorkomen. Misschien moet ik mijn verslagen voortaan afsluiten met de historische one-liner: “overigens ben ik van mening dat… (we vaste keepers moeten zoeken)”!

Vandaag doe ik dat echter niet en keer ik terug naar de inleiding. Was dit – het ad hoc laten meespelen van topmeiden uit jongensploegen – competitievervalsing? Als je puur naar de statistieken kijkt wel,  maar ik vind het niet erg. Ik hoop vooral dat deze toppers zo gauw mogelijk op structurele basis mee gaan doen in de meidencompetities. Het levert immers mooie wedstrijden op! En tophockeymeiden spelen ook tegen tophockeymeiden en Ireen Wüst schaatst geen wedstrijden tegen Sven Kramer. Waarom zou dat in het voetbal this day and age anders moeten zijn?

Last but not least: Veendam won vandaag van MOVV en is niet meer te achterhalen. Van harte gefeliciteerd met het kampioenschap!

Pupil van de week

Mededelingen

Alle mededelingen

Webshop



webshop