Een mijlpaal in een wedstrijd met twee gezichten.

Door: Bart Arentz
Er gebeurde van alles op weg naar en in Delfzijl. Het begon met een ietwat strakke planning op een hele vroege zaterdagochtend, die door (zich uitgebreid verontschuldigende) laatkomers ook nog eens op extra spanning werd gezet. Toen ging ook de brug nog open (echt (!)) en werd het helemaal rennen geblazen. Maar, om 8.45 uur sharp (wat natuurlijk ook vragen om problemen is), werd toch nog met tweeëntwintig meiden op het veld gefloten voor de aftrap.

In een heel erg goed gespeelde eerste helft liet Gorecht zien hoeveel klasse het in huis heeft. Terwijl NEC Delfzijl toch echt een behoorlijk stel redelijke tot zelfs goede spelers in het veld had staan, vlogen de doelpunten aan één stuk door in het net. De counters van Eva (0-1 en 0-4), de 0-2 van Verena (na een goede assist van Sol) en Fenne haar 0-3 (een zeer profi intikker bij de tweede paal in een cornersituatie) waren nog de “gewone” doelpunten. De 0-5 en de 0-6 waren van de buitencategorie. Na een mooie steekbal van Meike (die gelukkig weer een halve wedstrijd mee kon doen), nam Fenne goed aan en schoot zij van heel ver, loepzuiver en heel erg hard in de linkerkruising. Datzelfde gold voor de treffer van Sol die bewust de bal net onder de lat en buiten bereik van de keeper erin “lepelde”.

Gorecht leek hiermee hard op weg om de druk op koploper Veendam flink op te voeren (want stel, stel, dat Veendam nog een misstap maakt, dan zou het op de laatste dag om het doelsaldo kunnen gaan), maar NEC Delfzijl had in de tweede helft andere plannen en onze meiden hadden hier geen goed antwoord op. In plaats van een 10+-uitslag rolde er een 1-8 uit de (door Delfzijl voor het doel geparkeerde) bus. Het blijft een fascinerende sport!

Er waren natuurlijk nog steeds goede en mooie momenten. Aimee knalde uit een goede corner van Eva het HONDERDSTE DOELPUNT van MO13-1 in het dak van het doel (alle wedstrijden bij elkaar opgeteld). Er werd bij vlagen ook goed overgespeeld; in één situatie werd de bal prachtig via vele schijven (o.a. Ilse, Sol, Aimee en Eva) van links, naar rechts en weer naar links verstuurd en was het alleen dankzij de keeper van Delfzijl dat hier geen doelpunt aan verdiend werd. Maar er ging ook veel mis. Middenvelders die te snel en te massaal naar voren vlogen (en niet meer terugzakten als “het moment” voorbij was), verdedigers die niet aansloten om de aanval te ondersteunen (ook al was er in die fase achterin niet veel te doen), aanvallers die net te vaak voor de moeilijke solo-oplossing kozen en/of het vizier niet meer of nog niet zo scherp hadden staan. Verena die geblesseerd uitviel (als dat maar snel weer overgaat…). Zeg het maar! In dit soort situaties zijn er 17 miljoen bondscoaches en wie het weet mag het zeggen. Eén ding is echter zeker: met het spel van de tweede helft gaat Veendam in de beker niet verslagen worden (en met het spel uit de eerste helft mogelijk wel). De mooie solo van Sol leverde weliswaar nog de 0-8 op, maar de 1-8 daarna was het bewijs dat het niet overhield.

Wat wél zeer tevreden stemde was dat er in alle linies flink om de bal gestreden werd. Op het middenveld werkte Ilse hard mee aan het bal veroveren (waarmee ze op gelijke hoogte eindigde als een aantal verdedigers) en ook van spits Eva konden meerdere afpakacties worden “opgenoteerd”. Ga zo door meiden, want alleen als iedereen wat dat betreft een steentje bijdraagt zijn er kansen tegen de betere ploegen! Met kop en schouders boven de rest uit eindigde vandaag echter Nienke als eerste in het GI-Jane-klassement. 

Pupil van de week

Mededelingen

Alle mededelingen

Webshop



webshop